محبت

دکتر هلاکویی عزیز در جایی میگه محبتی که اندیشه جبران در اون نهفته باشه محبت نیست و یک نوع معامله است . ایشون توقعاتی که به دلیل محبت کردن به دیگران در درونمون شکل میگیره رو آفت محبت میدونه و معنقده این نوع از رفتار دیگه محبت نیست . هدف و مقصود ایشون رو می فهمم و برام قابل درک هست تعریف و تفسیرشون اما شاید تو زندگی واقعی و به ویژه در میانه روابط احساسی و عاطفی این گونه رفتار کردن کمی سخت باشه .

همیشه خودم هم توقع و انتظار جبران رو در یک رابطه ی احساسی مضر دونستم اما چیزی که در واقعیت و حتی در مورد خود من اتفاق می افته کمی متفاوت هست . خب همه ی این حرفا درست اما مگه میشه کسی رو به منتها درجه دوست هم داشت اما برات مهم نباشه که آیا طرف مقابل هم رفتاری همراه با محبت در قبال تو داره یا نه ؟؟؟ محبت کردن و محبت دیدن هر دو نیاز انسانی محسوب میشن . نمیتونم بگم کدوم بیشتر احساس میشه اما خب مطمئنم همه ی ما در کنار نیاز به محبت کردن نیاز به مورد محبت واقع شدن رو هم در خودمون احساس می کنیم .

تصور این که تو یک نفر رو با تمام وجود دوست داری و بهش هر نوع محبتی میکنی اما در مقابل بی مهری می بینی واقعا جهنمه و بعید میدونم بشه کسی رو قانع کرد که ته دلش کوچکترین انتظاری برای دیدن محبت از کسی که بهش محبت کرده وجود نداشته باشه …

0

Categories: اندیشه